مطلبی جهت رفع نگرانی بدنسازان در باره مصرف تخم مرغ
تخم مرغ بدون شک پر مصرفترین ماده غذایی برای بدنسازان به شمار میآید. میدانیم که عضله برای رشد به پروتئن نیاز دارد و هرچه پروتئین بیشتر ومرغوب تری به بدن برسانیم رشد عضلانی بیشتری خواهیم داشت تخم مرغ به عنوان یک منبع پروتئین با کیفیت و ارزان همیشه مورد توجه ورزشکاران به ویژه بدنسازان که همیشه گرسنه پروتئن هستند بوده است ولی اغلب با ترس و استرس به خاطر مشکلات احتمالی که در سیستم بدن به خصوص قلب وعروق ایجاد میکند از آن استفاده میکنند. مطلب زیر با آمار جالبی که در اختیار ما قرار میدهد میتواند نگرانی در این زمینه را کاهش دهد.
بیماریهای قلبی- عروقی یکی از عوامل عمده مرگ ومیردرکشورهای صنعتی محسوب می شوندو فاکتورهای مختلفی از جمله چاقی هیپرکلسترولمی فشار خون سیگار سن جنس وغیره در میزان وقوع آنها دخیلند. شکی نیست که بالا بودن کلسترول خون باعث افزایش خطرابنلابه این بیماریهامی شود .
وجود ارتباط میان مصرف چربیهای حیوانی ومیزان وقوع بیماریهای قلبی- عروقی در انسان باعث شده تا همواره یک نگرش منفی نسبت به مصرف تخم مرغ وجود داشته باشد. سئوال ساده ای که از سالها قبل مطرح است این است که آیا در سطح جهان ارتباطی مطان مصرف سرانه تخم مرغ و متعاقبا افزایش کلسترول خون و میزان مرگ ومیر ناشی از بیماریهای قلبی- عروقی وجود دارد ؟ ارائه فرضیه ای مبنی بروجود این ارتباط در سال 1927 باعث شدتا مصرف تخم مرغ وغذاهای حاوی کلسترول شدیدا کاهش یابد. این بحث و مجادله طوری شدت گرفت که حتی جنبه های سیاسی مذهبی نیزبه خود گرفت وترس از چربی و کلسترول فراگیر شدبه طوری که به مردم توصیه می شدتا زرده تخم مرغ را دور ریخته و ازمصرف آن جدا خودداری کنند .
امروزه بر اساس اطلاعات حاصله از تحقیق انجمن آمریکا (AHA) و کمسیون بین المللی تخم مرغ در22کشور مشخص شده که ارتباط مثبتی میان مصرف تخم مرغ و مرگ و میر ناشی از بیماریهای قلبی- عروقی در مردان و زنان وجود ندارد. دراین بررسیها به عنوان مثال مشخص شد که تعداد تخم مرغ مصرفی درهفته (توسط هرفرد)درفرانسه آمریکا وانگلستان به ترتیب 1/5 , 5/4و3/3 است در حالی که میزان مرگ و میر ناشی از بیماریهای قلبی در این کشور در سال به ترتیب250, 460و 516 نفر در هر 100هزار نفر است .نکته جالب دراین بررسیها این است که ژاپن کمترین مرگ و میر ناشی از بیماریهای قلبی را داراست در حالیکه بیشترین تعداد تخم مرغ مصرفی برای هر فرد(5/6در هرهفته) را دارد لازم به ذکر است که براساس آمار غیر رسمی موجود مصرف سرانه تخم مرغ درایراندرحدود 36عدد درهفته است. مقاله ای که درماه آوریل سال1999در نشریه انجمن پزشکی آمرِیکا به چاپ رسیده به روشن تر شدن قضایا کمک بیشتری کرده است .
دکترهو و همکاران در دانشگاه هارواردطی یک بررسی 8تا 14 ساله که برروی 117 هزار نفر از پرستاران و دیگر افراد درگیر دراموربهداشتی صورت گرفته نشان داده اند که هیچ ارتباطی میان مصرف تخم مرغ وبیماریهای قلبی – عروقی وجود ندارد.
دراین بررسی هیچ تفاوتی از نظر خطر وقوع این بیماریها(انفارکتوسمیو کاردبیماری عروقی کرونلرقلب) و سکته مغزی در میان افرادی که هفته ای یک عدد تخم مرغ و افرادی که روزانه بیش از یکعدد تخم مرغ مصرف می کردند ، وجود نداشت . این محققین چنین نتیجه گیری کردند که به نظر می رسد مصرف روزانه یک عدد تخم مرغ اثری بر میزان وقوع بیماریهای قلبی و عروقی یا سکته مغزی در میان مردان و زنان سالم ندارد اما در افراد دیابتی میان مصرف تخم مرغ و بیماریهای قلبی رابطه وجود دارد .
طبق نظر این تیم تحقیقاتی ، احتمال وقوع بیماری قلبی در افراد دیابتی که در روز حداقل یک تخم مرغ مصرف می کنند ، دو برابر است .بروز چنین وضعیتی در افراد دیابتی ممکن است مربوط به اختلال در مکانیسم انتقال کلسترول باشد . مطالعه فوق یکی از متعدد مطالعاتی است که نشان می دهد مصرف تخم مرغ و کلسترول غذا ارتباطی با سطح کلسترول خون و میزان وقوع بیماریهای عروق کرونر قلب ندارد . نکته قابل تامل این است با وجودیکه در زرده تخم مرغ کلسترول وحود دارد اما حضور دیگر موارد مفید مانند آنتی آکسیدانها ، فولات ودیگر ویتامینهای گروه B و چربیهای غیراشباع می توانند نقشی مثبت در جلوگیری از بیماریهای قلبی داشته باشند .
آمار نشان می دهد که ژاپن ، اسپانیا و فرانسه جزء کشورهایی هستند که بیشترین مصرف تخم مرغ را دارند اما جالب است که در این کشورها در مقایسه با سایر کشورهای صنعتی ، مرگ و میر ناشی از بیماریهای قلبی – عروقی در پایین ترین حد است . جالب است که بدانیم در آمریکا ماه مه میلادی به عنوان ماه ملی تخم مرغ نام گرفته است و مردم به خاطر فواید غذایی تخم مرغ جشن می گیرند.
نتیجه
آنچه مسلم است امروزه نباید با فرضیه های مربوط به 30 سال پیش در مورد مقدار مصرف تخم مرغ زندگی کرد و باید نظریه های مطرح در هزاره سوم میلادی را در دستور کار خود قرار داده و بر اساس واقعیات علمی حرکت کرد . امروزه بعد از انجام تلاشها و مطالعات بسیار زیاد ، ثابت شده آن تصویر هولناکی که از تخم مرغ ترسیم شده بود کاملاً نادرست و بدون پایه واساس منطقی است . خلاصه کلام اینکه ، مصرف روزانه یک تخم مرغ در افراد سالم مشکل ساز نبوده و اساساً تخم مرغ هیچ ارتباطی با میزان وقوع بیماریهای قلبی – عروقی و مرگ و میر حاصله از این بیماریها ندارد . با این تفاسیر بدنسازان با خیال راحتتر میتوانند تخم مرغ را در برنامه غذایی خود بگنجانند.
نظرات ()امروز در مورد سوماتروپین یا همون هورمون رشد توضیحاتی مینویسم
بدنسازان به جهت پیشرفت بهتر و عضله سازی بیشتر از این هورمون استفاده میکنند
البته هورمون رشد به طور طبیعی در بدن ساخته میشو د ولی با افزایش سن از ترشح آن کاسته میشود در کشورهای مثل آمریکا این هورمون غیر مجاز و دوپینگ شناخته نمیشود و جزء داروهای مفید و در حالت اغراق آمیز به اکسیر جوانی نیز معروف است چون دراستفاده افراد پیر بدن مجدادا شروع به عضله سازی و همچنین تقویت قوای جنسی شده است البته بدنسازان در سطح پیشرفته و در دوران تفکیک عضلانی از این هورمون استفاده میکنند چون این هورمون علاوه بر عضله سازی خاصیت چربی سوزی نیز دارد به هر حال استفاده از آن به افراد مبتدی وافرادی که زیر ۱۸ سال هستند توصیه نمیشود چون به زبان ساده موجب اختلال در رشد طبیعی بدن میشود و در افراد بالغ احتمال رشد عرضی استخوانها وجود دارد.البته بعید به نظر میرسد هورمونهای موجود در ایران اصل یا موثر باشد چون قیمت واقعی این هورمون بسیار بالا است ضمناْ در زیر توضیحاتی از جنبه پزشکی آورده ام:
موارد مصرف: سوماتروپین در درمانکوتاه قدی ناشی از کمبود هورمون رشد ازجمله در کوتاه قدی در سندروم ترنر بهکارمیرود.
مکانیسم اثر: هورمون رشد یکی ازهورمونهای هیپوفیز قدامی میباشد.
فارماکوکینتیک: نیمه عمر مصرف دارو
به دنبال تزریق داخل وریدی 20-30
دقیقه و پس از تزریق داخل عضلانی
یا زیرجلدی حدود 3-5 ساعت است. طولاثر دارو 12-48 ساعت است. متابولیسمدارو کبدی و دفع آن از طریق صفرامیباشد.
موارد منع مصرف: در هیپوتیروئیدیسمدرمان نشده یا تومورهای بدخیمخصوص تومور داخل جمجمهای کهبهطور فعال در 12 ماه گذشته رشدکردهباشد نباید مصرف شود.
هشدارها: 1 ـ مصرف دارو تنها در بیمارانبا اپیفیز باز مجاز میباشد.
2 ـ در افراد مبتلا به دیابت ممکن استتنظیم مقدار مصرف داروی ضد دیابتلازم باشد.
عوارض جانبی: تشکیل آنتیبادی،واکنشهای موضعی آلرژیک، درد و تورمدر ناحیه تزریق و افزایش خوش خیم فشارداخل جمجمهای از عوارض جانبی داروهستند.
تداخلهای دارویی: استفاده همزمانمقادیر بالای استروئیدهای آنابولیک،آندروژنها، استروژنها و هورمونهایتیروئیدی با این دارو سبب تسریع بستهشدن اپیفیزها میشود. مصرف طولانیمدت مقادیر درمان کورتیکوتروپین(ACTH) و مقادیر بالای خوراکیکورتیکواستروئیدها، سبب مهار پاسخ بههورمون رشد میشود.
نکات قابل توصیه: 1 ـ قبل از بهکار بردن اینفرآورده باید حساسیت به هورمون رشدو مصرف همزمان سایر داروها خصوصکورتیکواستروئیدها و کورتیکوتروپین رادر نظر گرفت.
2 ـ دارو باید به مقدار مناسب تجویز شده ومیزان رشد بهطور منظم توسط پزشکتعیین شود.
3 ـ در صورتی که درمان با شکست مواجهشود، تستهای سرولوژیک برای تعیینمیزان آنتیبادی هورمون رشد انجامگردد.
4 ـ سن استخوان طی درمان باید هر سالتعیین شود.
5 ـ بررسی عملکرد تیروئید و ارزیابیبروز ضایعات داخل جمجمهای لازممیباشد.
6 ـ تزریق داخل عضلانی دارو بسیاردردناک میباشد.
مقدار مصرف:
مقدار مصرف 0/5-0/7units/kg (درسندرم ترنر مقدار مصرف به units/kg 1افزایش مییابد) در هر هفته میباشد که به6-7 مقدار منقسم برای تزریق زیرجلدیتقسیم میشود (یا به 2-3 مقدار برایتزریق داخل عضلانی).
اشکال دارویی:
For Injection: 4 IU
نظرات ()اطلاعاتی در مورد تستسترون البته بیشتر از جنبه پزشکی
تستسترون
موارد مصرف: تستوسترون در درمانکمبود آندروژن ناشی از هیپوگنادیسماولیه، تأخیر بلوغ در مردان، سرطانپستان، کمخونی، تأخیر در رشد، likensclerosus و میکرو سفالوس بهکار بردهمیشود.البته دربدنسازی به جهت عضله سازی و افزایش قدرت استفاده میشود.
مکانیسم اثر: در سلول بافت هدفتستوسترون توسط آنزیم -5 آلفا ردوکتازبه -5 آلفا دی هیدروتستوسترون (DHT)تبدیل میشود. تستوسترون و DHT بهگیرندههای درون سیتوپلاسمی متصل ومجموع به جایگاههای خاصی در هستهسلول متصل میشوند. کمپلکس استروئیدـ گیرنده نسخهبرداری را آغاز کرده و درنهایت سبب افزایش ساخت پروتئینمیشود.که در نتیجه منجر به افزایش ساخت عضله میشود.
فارماکوکینتیک: مانند سایر استرهایتستوسترون انانتات ابتدا به فرم فعالتستوسترون آزاد هیدرولیز شده که خودممکن است به دو متابولیت اصلی فعالDHT و استرادیول تبدیل شود. طول اثردارو بیش از سایر استرهای تستوسترونمیباشد و نیمه عمر آن حدود 10-15 روزاست. متابولیسم دارو کبدی بوده ومتابولیتها عمدت در ادرار ترشحمیشوند. بهدلیل وجود چرخه کبدی ـرودهای مقداری از دارو از طریق مدفوعدفع میشود.
موارد منع مصرف: تستوسترون درصورت وجود سرطان پستان در مردان،سرطان پروستات، نارسایی قلبی،بیماریهای قلبی ـ کلیوی حاد، خیز، عیبکار کبد، سابقه انفارکتوس میوکارد،افزایش کلسیم خون و بزرگی پروستات،باید با احتیاط مصرف شود.
هشدارها: 1 ـ در کودکان و نوجوانان درحال رشد خطر انسداد پیش از بلوغاپیفیزهای استخوانی، بلوغ جنسیزودرس در مردان و بروز صفات ثانویهجنسی مردانه در زنان وجود دارد. رشداستخوان باید هر شش ماه توسطرادیوگرافی دست و مچ کنترل شود.
2 ـ در افراد مسن احتمال افزایش خطربزرگی یا سرطان پروستات با مصرفدارو وجود دارد.
3 ـ در مردان احتمال ایجاد اولیگواسپرمی،آزواسپرمی و ناباروری طی مصرف بامقادیر بالا وجود دارد.
4 ـ در بیماریهای کبدی، قلبی و کلیوی،بیماریهای ایسکمیک قلب، زیادی فشارخون، صرع، میگرن و متاستاز استخواندارو باید با احتیاط تجویز شود.
عوارض جانبی: احتباس سدیم به همراه ادم،افزایش کلسیم خون، افزایش رشداستخوان، نعوظ غیرطبیعی و مداوم آلتتناسلی، بلوغ زودرس و انسداد اپیفیز قبلاز بلوغ در مردان، بروز صفات ثانویهجنسی مردانه در زنان، توقفاسپرماتوژنز در مردان، نامنظم شدنسیکل قاعدگی در زنان و تحریکپذیریمثانه یا عفونت دستگاه ادراری در مرداناز عوارض جانبی دارو هستند.
تداخلهای دارویی: بهدلیل افزایش اثرداروهای ضد انعقاد در مصرف همزمان باآندروژنها مقادیر این داروها باید براساسزمان پروترومبین تنظیم شود. تنظیم مقدارمصرف داروهای ضددیابت و انسولین نیزبه دلیل کاهش قند خون لازم میباشد.مصرف همزمان دارو با داروهایهپاتوتوکسیک، سبب افزایش بروز سمیتکبدی میشود. مصرف مقادیر بالایآندروژنها به همراه هورمون رشد انسداداپیفیزها را پیش از بلوغ، تسهیل میکند.
نکات قابل توصیه: 1 ـ کارسینومایهپاتوسلولار و نئوپلاسمهای کبدی بامصرف مقادیر بالا و دورههای مصرفطولانی مدت گزارش شدهاست.
2 ـ در مصرف طولانی مدت احتمال ایجادناباروری در مردان وجود دارد.
مقدار مصرف به جهت درمان: در درمان هیپوگنادیسممقدار مصرف اولیه 250 میلیگرم هر 2-3هفته و میزان مصرف نگهدارنده 250میلیگرم هر 3-6 هفته از طریق تزریقآهسته داخل عضلانی میباشد. در درمانسرطان پستان 250 میلیگرم هر 2-3 هفتهیکبار تجویز میشود.
اشکال دارویی:
Injection: 100 mg/ml, 250 mg/ml
نظرات ()امروز توضیحاتی در مورد داروی اکسی متولون که در بدنسازی استفاده زیادی ازش میشه مینویسم البته این توضیحات بیشتر جنبه علمی داره و بدنسازان لازم است که حداقل این اطلاعات را از این استروئید داشته باشند.
موارد مصرف: اکسی متولون یک استروئیدآنابولیک است که مانند سایراستروئیدهای انابولیک در درمان کم خونیناشی از ضعف شدید مغز استخوان وپیشگیری از عواقب آنژیوادم ارثی و یادرمان تاخیر در رشد، مصرف میشود.که البته در بدنسازی برای افزایش حجم عضلانی وقدرت استفاده میشود.
مکانیسم اثر: استروئیدهای انابولیک بادخالت در متابولیسم پروتئینها و تحریکاشتها باعث تغییر ذخیره پروتئینمیشوند. همچنین با افزایش تولیداریتروپوئیتین و افزایش میزان گلبولهایقرمز و هموگلوبین باعث بهبود کم خونیمیشوند.که در نتیجه در اثر ورزش باعث افزایش حجم عضلانی و افزایش قدرت میشود.
موارد منع مصرف: در صورت ابتلاء بهسرطان پستان، عیب شدید کار کبد،افزایش شدید کلسیم خون و سرطانپروستات نباید مصرف شود.
هشدارها: 1 ـ در صورت وجود ناراحتیقلبی یا سابقه انفارکتوس میوکارد باید بااحتیاط مصرف شود.
2 ـ این دارو ممکن است باعث کاهش قندخون در افراد دیابتی شود.
عوارض جانبی: آکنه یا روغنی شدن پوست،بزرگ شدن کلیتوریس در زنان یا آلتتناسلی مردانه، خشن شدن صدا در زنان،اختلالات قاعدگی و رشد غیر طبیعی مو،افزایش نعوظ در مردان، تحریک پذیریمثانه، حساس شدن پستانها وژینکوماستی از عوارض جانبی دارو هستند.و در استفادهای زیاد و طولانی مدت آسیبهای برگشت ناپذیر کبدی.
تداخلهای دارویی: مصرف همزمان اکسیمتولون با داروهای ضد انعقاد ممکن استباعث افزایش اثرات این داروها شود.مصرف همزمان با سایر داروهای سمیبرای کبد ممکن است باعث تشدید عوارضسمی دارو بر روی کبد شود.
نکات قابل توصیه: 1 ـ درمان با دارو باید باحداقل مقدار مصرف شروع شود.
2 ـ مصرف رژیم غذائی متعادل از نظرپروتئین و کالری برای دستیابی به اثراتدرمانی مناسب لازم است.
مقدار مصرف:
بزرگسالان: مقدار 5mg/kg/day ـ 1مصرف میشود. برای درمان کمخونیممکن است به 6 ـ 3 ماه درمان نیاز باشد.
کودکان: در نوزادان و کودکان نارسمقدار 18mg/kg/day یا 5mg/m2 بصورتمقدار واحد مصرف میشود.
اشکال دارویی:
Tablet : 50 mg
نظرات ()نقش آب در ورزشکاران
شما بدون غذا چند هفته،بدون آب چند روز و بدون اکسیژن چند دقیقه میتوانید زنده بمانید،به عبارت دیگر بجز اکسیژن آب مهمترین عنصریست که در بدنمان داریم.
بدن شما از70-55 درصد آب تشکیل شده و تقریباً 90-80 درصد خون را آب تشکیل می دهد.آب تقریباً در تمام روندهای حیاتی بدن دخیل است.کمبود آب میتواند به تغییرات ذهنی و فیزیکی منجر شود.آب نقش های زیر را ایفا میکند:
با شستن سمومی که در طی زندگی عادی تولید میشود،بدن را پاک میکند.
زندگی مفاصل را تأمین میکند.
پوست را از خشکی محافظت می نماید.
هیدراسیون احشاء داخلی را حفظ میکند.
دمای بدن را کنترل مینماید.
وقتی بدن گرم میشود،آب به شکل عرق از پوست دفع میگردد.این مساله خوب است چرا که عرق از پوست شما تبخیر میشود و بدن شما سرد میشود.در واقع یک Air-Conditioner در بدن شما وجود دارد ولی برای اینکه این سیستم به کار خود ادامه دهد،نیاز به جبران آب از دست رفته بدن دارید.اگر به اندازه کافی و در حد جبران عرق از دست رفته آب ننوشید،خون غلیظ شده و جریان خون کند میشود این امر باعث میگردد که فشار بروی قلب وارد شود.در صورتی که کمبود مایع زیاد باشد،بدن شما به اندازه کافی آب برای تولید عرق ندارد.در این نقطه درجه حرارت بدن میتواند تا حد خطرناکی بالا برود.
وجود اینکه یک فرد بزرگسال با چثه متوسط در روز حدود2 لیتر آب از دست میدهد،یک ورزشکار ممکن است در ظرف یک ساعت ورزش شدید قریب به 3 لیتر آب از دست بدهد.در صورتی که این مایعات از دست رفته جایگزین نشوند،ممکن است دهیدراسیون عارض گردد.
کم آبی یا دهیدراسیون یک اثر منفی و شدید روی کارایی ورزشی دارد.در واقع حتی هیدراسیون خفیف تا حد یک درصد کاهش وزن بدن می تواند با ایجاد سرگیجه،سردرد و زمان عکس العمل کندتر باشد و میتواند بر خطر گرمازدگی بیافزاید.
در صورت عدم درمان،دهیدراسیون بدتر میشود و میتواند کشنده باشد.مراقب علایم زودرس هشداردهنده در خودتان و هم تیمی ها باشیدتا از دهیدراسیون اجتناب شود.در صورتی که هر یک از این علائم را مشاهده کردید،به مربی خود اطلاع دهید یا مراقبت طبی فوری طلب کنید.
سوال اینست که آیا احساس تشنگی همیشه با آغار کم آبی همراه است؟پاسخ اینست،نه همیشه.در بسیاری موارد ورزش واقعاً واکنش تشنگی را مختل میکند.به هنگام ورزش شما مقدار زیادی آب را قبل از احساس تشنگی از دست می دهید و قبل از اینکه بطور کامل کم آبی شما جبران شود احساس تشنگی از بین میرود.بنابراین برای تأمین نیازتان به آب نمی توانید به حس تشنگی اکتفا کنید.به عنوان یک ورزشکار،لازم است که بطور آگاهانه بیش از آنچه که دوست دارید آب بنوشید،مصرف کنید،بویژه زمانی که در گرما ورزش میکنید.
میزان مصرف مایعات در ورزشکاران
بنا به همه دلایل فوق،ورزشکاران لازم است که آب یا سایر نوشابه ها را قبل،در طی و بعد از ورزش مصرف کنند.
قبل از ورزش:یک یا دو لیوان مایعات را دو ساعت قبل از مسابقه یا تمرین بیاشامید تا اطمینان حاصل کنید که بخوبی هیدراته شده اید.پانزده دقیقه قبل از شروع ورزش یک لیوان دیگر نیز بنوشید.
در طی ورزش:در طی ورزش برای جایگزینی مایعات از دست رفته و اجتناب از گرمای بیش از حد هر20- 15 دقیقه ،180-120 سی سی مایعات بنوشید،مایعات سرد بهتر است چرا که به سرعت جذب می شوند و حرارت مرکزی بدن را سریعتر پایین می آورند.
پس از ورزش:این نکته که پس از انجام ورزش به مصرف مایعات ادامه دهید حائز اهمیت است که جبران کم آبی بدن زمان میکیرد.برای اطمینان از اینکه به اندازه کافی آشامیده اید،خودتان را قبل و بعد ورزش توزین کنید.به ازای هر 5/0 کیلوگرم کاهش وزن حداقل 500 سی سی آب مصرف نمایید.این اشتباه را نکنید که وزن کاهش یافته در ورزش مربوط به چربی است،چرا که چربی بتدریج از دست میرود و در مقیاس چند روز،مشخص نخواهد شد.تقریباً تمام کاهش وزن طی ورزش از منشاً آب می باشد.
علائم و خطرات کم آبی در ورزشکاران
دهیدراسیون می تواند نسبتاً سریع عارض شود.ملی همچنین ممکن است ظرف چندین روز ورزش بدون نوشیدن مایعات کافی پدید آید.ورزشکارانی که هر روز یا دوبار در روز و بویژه در آب و هوای گرم و مرطوب بشدت ورزش میکنند ممکن است بازای ها 5/0 کیلوگرم وزنی که از دست می دهند آب نیاز داشته باشند تا تعادل آب آنها مجدداً اعاده شود.به طور معمول نباید در روز وزن شما کاهش یابد،حتی 2درصد کاهش وزن می تواند به کاهش کارآیی منجر شود و معرف دهیدراسیون خفیف باشد.
علاوه بر آب،برخی از ورزشکاران نیاز به جایگزینی الکترولیتهای سدیم و پتاسیم که در عرق از دست می روند،دارند.این امر بویژه در ورزشی که بیش از یک ساعت به طول انجامد صدق میکند.بسیاری از نوشابه های ورزشی حاوی غلظتهایی از الکترولیتها و کربوهیدراتها هستند که جذب آب را تشریع می نمایند.به علاوه الکترولیتهای موجود در نوشابه های ورزشی تشنگی را تحریک میکند،که باعث تحریک فرد به نوشیدن و جبران کم آبی میشود. نوشابه های ورزشی در ورزشکاران استقامتی و نیز افرادی که تا حد توان به طور روزانه تمرین می کنند،یا در چند مسابقه در یک روز شرکت میکنند یا دو جلسه تمرین در روز دارند بیشترین فایده را دارند.
در صورتی که ذائقه و بیزاری مانع نوشیدن مایعات مورد نیاز شماست،نوشابه را بر طریق سلیقه خود برگزینید.(انواع آبمیوه، آب ساده، آب معدنی،نوشابه های ورزشی،لیموناد)شما همچنین میتوانید از غذاهایی که آب زیادی دارند(مثل هندوانه،گوجه فرنگی،کاهو،سوپ)بیشتر استفاده کنید.با این حال آگاه باشید که نوشیدنیهای حاوی کافئین،نظیر قهوه و چای اثر متضادی دارند.کافئین نیاز بدن به ادرار کردن را افزایش میدهد و بنابراین باید در زمان اعاده مایعات از دست رفته،از مصرف آنها اجتناب نمود.به همین ترتیب مشروبات الکلی دارای اثر کاهنده آب بدن هستند.
نظرات ()